to bother, to trouble, to harass 
[las-tig-val-len, viel las-tig, las-tig-ge-val-len]

Lastigvallen The noun "last" translates as 'burden, trouble, inconvenience'. It can also refer to 'weight' or 'cost'. The adjective is 'lastig', which can also mean 'tricky, hard, difficult'. Whatever the translation, 'lastigvallen' is probably a nuisance! Depending on the intensity, the meaning of 'lastigvallen' ranges from 'to bother/disturb', to 'to trouble/pester/annoy' and even 'to harass'.

– "Val me niet overal mee lastig! Los een keer zelf je problemen op!" 
("Don't bother me with everything! Solve your own problems for once!")

– "Ik heb er een hekel aan wanneer mensen mij continu lastigvallen als ik probeer te werken." 
("I really hate it when people continuously bother me when I'm trying to work.")

– "Het meisje beweerde dat de man haar meerdere malen had lastiggevallen, maar er waren geen getuigen." 
("The girl claimed that the man had harassed her several times, but there were no witnesses.")

– "Heeft deze man u lastiggevallen?" – "Nee hoor, hij maakte gewoon een praatje. U daarentegen valt mij wel lastig!" 
("Has this man been bothering you?" – "Oh no, he was just striking up a conversation. You on the other hand, are bothering me." Note we often use the word 'wel' to emphasize the contrary.)

– "Waarom vraag je het niet aan Sander?" – "Ik wil hem niet lastigvallen, hij heeft al genoeg aan zijn hoofd." 
("Why don't you ask Sander about it?" – "I don't want to trouble him, he already has plenty on his mind.")

– "Pardon, mag ik u even lastigvallen, weet u de weg naar het Kurhaus?" – "O, u valt mij totaal niet lastig hoor, het is hier rechts om de hoek, u bent al vlakbij!" 
("Excuse me, may I bother you just one sec, do you know the way to the Kurhaus?" – "Oh, not a bother at all, it's here around the corner to your right, you are already close by.")

– "Iemand tot last zijn": to bother someone, to be an annoyance to someone.

Related words:
– Lastig: difficult, tricky, awkward, troublesome, inconvenient [adjective/adverb].
– Storen: to disturb [verb] [stoorde, gestoord].

– "Mag ik even storen? Ik heb een korte vraag…"
("May I interrupt just one second? I have a short question.")

– Onderbreken: interrupt [verb] [onderbrak, onderbroken].
– Last: burden, trouble, cost [noun] [de last, de lasten].